Kimi insan kendi içinden gelen sesi açık seçik duyar...
ve bu sese kulak verip yaşar.
Böyle insanlar ya delirir...
ya da efsane olurlar.
Tristan Ludlow, Düşen Yapraklar Mevsiminde doğmuştu.
Berbat bir kıştı.
Annesi onu dünyaya getirirken az daha ölüyordu.
Babası Albay, onu bana getirdi.
Onu bir ayı postuna sardım ve bütün gece kucağımda tuttum.
Büyüyüp erkek olunca, öldürmenin zevkini öğrettim ona.
Avının sıcak yüreğini çıkarıp elinde tutunca, onun ruhunu özgür bırakan avcının...
hissettiği zevki öğrettim ona.
Albay Ludlow'un üç oğlu vardı.
Ama Tristan gözbebeğiydi.
Benim de oğullarım vardı.
Ama hepsini öldürdüler.
Çok kötü günlerdi.
Albay, halkımın gitmesine engel olmaya çalıştı...
ama bunun faydası olmadı.
O da, kendi yoluna gitmeye karar verdi.
Dağlara çıkıp bu çılgınlıktan uzaklaşmak ve her şeye...
yeniden başlamak istiyordu.
''Çılgınlıktan uzaklaşmak'' demişti.
Yıllarca birlikte yaşadık...
ve oğlanlar büyüyüp delikanlı oldu.
Alfred en büyükleriydi...
ve yaşından olgun davranırdı.
Samuel en küçükleriydi.
Ağabeylerinin onun için yapmayacakları şey yoktu.
Ona gözlerinin içi gibi bakarlardı.
Artık yaşlı bir adam olduğum için tam hatırlamıyorum, ama bir yıl...
Kızıl Otlar Ayında...
anneleri İsabel Ludlow, kışı başka yerde geçirmek için gitti.
Kışların kendisi için pek sert geçtiğini söyledi.
Ayılardan korktuğunu söyledi.
Zaten garip bir kadındı.
Ama o ilkbahar geri dönmedi.
Ve daha sonra, bizi görmek için pek gelmedi.
Alfred ona bir sürü mektup yazdı.
Ama Tristan onun hakkında konuşmak bile istemiyordu.
Onun dünyası burada, benim yanımdaydı.
Her savaşçı, kendisini iyi bir ölümün beklediğini ümit eder.
Ama Tristan bekleyemedi.
Kendi ölümünü aramaya gitti.
-Ayı mıydı? -Evet efendim.
Nefes alabiliyor musun?
Elini çek. Çek elini.
Sen, yarım akıllı bir salaksın.
Evet efendim.
Bunu yapmanı Bıçak Yarası mı söyledi?
Ölmeye layıksın. Tanrı biliyor ya, çok uzun yaşadın.
İyileşeceksin.
Bende bir sürü mektup var.
Oku onları.
Bunlar onların mektupları.
Ludlow...
İsabel...
Samuel...
bütün aile...
bütün hikaye.
Hepsi burada yazılı.
13 Nisan 1913.
Sevgili İsabel, yaşanıp bitmiş bir hayatı yeniden yoluna koymaya çalışacak değilim.
Ama korkarım, oğullarımızı bu vahşi yerde yetiştirmekle iyi yapmadım.
Ben çocuklardan ne anlarım? Erkekleri idare etmek için eğitildim ben.
Bu, kesinlikle daha zor.
Sevgili William, her zamanki gibi fazla sorumluluk yükleniyorsun.
Oğullarımız kendi yollarını kendileri çiziyor.
Kafalarının dikine gidiyorlar, doğru...
ama biz de öyle değil miydik? Bundan yakınamayız.
Samuel'e gelince, önemli haberlerim var.
Harvard'daki bir partide...
Bayan Susannah Finncannon'a rastladı ve oracıkta ona aşık oldu.
Biliyorum, seni çok şaşırtacak ama, nişanlandılar.
Bu yaz, onu ağabeyleri ve seninle tanıştırmak için...
Montana'ya getirecek.
Bu yüzden William, lütfen nazik ol...
ve ona olabildiği kadar hoş davran.
İşte geldi!
-Nasılsın? -İyiyim, ya sen?
-Samuel. -Baba, nasılsın?
-Seni görmek çok güzel. -Seni de.
Merhaba.
Baba, bu nişanlım Susannah.
-Memnun oldum. -O şeref bana ait.
Ve bu da Alfred.
-Köpeğiniz küçük hanım. -Sağolun.
Bu bir at!
Garip görünüşlü bir hayvan.
Bu Finn. Yarışmada birinci olmuştu.
Demek ilginç görünüşlü köpekleri seviyorsunuz.
Hem de çok Bay Ludlow.
Lütfen, bana Susannah de.
-Bu da bizim Alfred işte. -Kapa çeneni.
Tristan nerede?
Bir yerlere gitti. Onu bilirsin.
Bu akşam eve gelip sizinle birlikte olacak, yoksa ben ona sorarım.
Yolculuğunuz iyi geçti mi?
Çok güzel bir kız William.
Ama korkarım, ailesini kaybetmek onu kırılgan biri yapmış.
Bazen bu dünyada çok yalnızlık çektiğini düşünüyorum.
Ama artık kendine yeni bir aile buldu, değil mi?
Almanya, Hırvatistan'daki kargaşadan yararlanarak...
tüm uygar dünyayı tehdit eden...
Samuel! Bu dünyanın işlerini tartışırken ''uygar'' kelimesine hiç yer yok.
Annem, sosyal reformculara yakınlık duyduğunu söylemişti.
-Bu bir hastalıkmış gibi konuşuyorsun! -Hayır, tam tersi. Sana tamamen katılıyorum.
Anneniz bana Bıçak Yarası'ndan bahsetti. Büyük bir savaşçıymış galiba.
Evet. Kanıt olarak bir yerlerde bir torba kafa derisi saklıyor.
Ama endişelenme, artık babama sadık.
Daha doğrusu, birbirlerine sadıklar.
-İngilizce konuşabiliyor mu? -Bıçak mı? İngilizce mi?
İngilizce konuşarak kendini alçaltmaz. Değil mi Bıçak?
Ama dikkatli ol, çünkü çok iyi anlar.
İşte Tristan.
-Oralarda seni beslemiyorlar mı? -Pek sayılmaz.
-Kokuyorsun. -Beni özledin, değil mi?
-Akşamdan kalma mısın? -Hala sarhoşum.
Göz kamaştırıyor, değil mi?
Demek Tristan bu.
Peki o İngilizce konuşabiliyor mu?
Tanrı aşkına!
Sizinle tanışmak bir zevk. Umarım siz ve bu çirkin şey...
birlikte mutlu olursunuz.
Kardeşime aldırma. Köpeğin bile ondan daha terbiyelidir.
Kesin şunu! Durun!
Bu, annemin odası.
Çok güzel.
-Seninle tanıştığıma sevindim Pet. -Ben de bayan.
Angelica arguta hangisi?
İşte bu.
Angelica Susannah.
Sen İsabel İki olmalısın.
Annen ve babanla tanıştım.
-Kaç yaşındasın? -On üç.
On üç mü?
On üç yaşındayken beni yatılı okula göndermişlerdi.
Nefret etmiştim.
Yardım edebilir miyim?
-Samuel'le evleneceksin. -Doğru, evleneceğim.
Ben Tristan'la evleneceğim.
O halde elti olacağız.
Demek tanıştınız.
İsabel İki yardım etmeme izin verdi.
Dinlenmek ister misin? Bitkin olmalısın.
Hayır değilim. Burası insanı dinçleştiriyor.
Tüm bu güzellik, Tanrının bir lütfü.
Dört ay geçip kış gelince, emin ol pek de lütuf gibi gelmez.
Samuel nerede?
İçeride. Baban onunla baş başa konuşmak istedi.
-Çok cömertsin. -Hayır, sadece mutluyum.
Onun peşinden koşacağına içeri gel.
Samuel, Cheyenne'den gelen danaları soruyor.
İçeri gir.
Babamın kusuruna bakma.
Bize geri zekalı çocuklar gibi davranarak kendini genç ve güçlü hissediyor.
Verdiğin nimetler için minnettarız, şükürler olsun yüce Tanrım. Amin.
Viyana hakkında söylediklerini babama da anlatsana.
-Nedir o? -Kaiser.
Sırbistan'ı yok etmelerine engel olmayacak.
Sofrada savaştan bahsetmeyelim lütfen.
İngiltere seferberlik ilan etmiş.
Tüm bunlar olurken biz burada tıkıldık kaldık.
Bunun için Tanrıya şükret.
-Görevden kaçmamızı istemezsin, değil mi? -Öyle mi?
Baba, sana saygım...
Geç kaldığım için bağışlayın.
Bavullarımı öyle bir toplamışım ki hiçbir şey bulamadım.
Sağolun.
''Akşam çökerken bir genç kız durdu da
''Ormanın kıyısında
''Tutuyordu ellerinde
''Dizginlerini bir aygırın
''Hiç görmedim ömrümde böyle güzel kız
''Duymadım hiçbir yerde daha tatlı bir ses
''Fısıldadı, heyhat
''Bir başkasına, bir başkasına aitti
''Bir başkasına, sonsuza dek
''Evet, aitti bir başkasına
''Aitti sise ve alacakaranlığa''
Sevgili İsabel, evde yine kültürlü bir kadın görmek çok garip...
ve çok baş döndürücü.
Üç oğlumun da tekrar evimin çatısı altında toplanması...
içimi öyle derin bir huzur ve mutlulukla dolduruyor ki, Tanrıya şükrediyorum.
Bak, bir arkadaşın!
Bir dolarına bahse varım, onu yakalayacak.
Sayı senin.
İyi iş becerdin!
Hepiniz dondurma külahına benziyorsunuz.
Buna eminim.
Hazır mısın? Başlıyorum.
Onu çok zorlama Susannah.
Alfred, sen devam et. Ben gidip Tristan'la konuşacağım.
Albay'ın itibarını iki paralık ettin.
Seni iyi benzetmiş.
Ben de ona vurdum ama.
-Başımı döndürüyor. -Buna eminim.
Bütün o düşünceleri, teorileri ve öyle...
-O öyle... -Ne?
Yok bir şey.
-Kısrağı nasıl dize getirdin? -Hayır. O öyle ne?
Biraz tutkulu.
-Bakire mi? -Tanrı aşkına Tristan.
-Konuyu sen açtın. -Tabii ki bakire.
Ya sen?
-Evet, ben de. -Evlenene kadar bekleyecek misiniz?
Bak, diyor ki...
Susannah diyor ki...
Hayır.
Beklemeyeceğiz.
Ve beklentilerini karşılayamamaktan korkuyorsun.
Sanırım evet.
Belki. Bilmiyorum.
-Korkmalı mıyım? -Samuel, Tanrı aşkına.
Yaptığın her işte başarılısın sen.
-Bence yatakta da başarılı olursun. -Tristan, inanmıyorum!
-O benim müstakbel karım. -Onunla yatmayacak mısın?
Hayır!
Onunla birlikte olmak niyetindeyim.
Yatmanı tavsiye ederim.
-İnanılmazsın. -Konuyu sen açtın.
-Günaydın Albay Ludlow. -Tristan ava gitti. Her ne olduysa o yapmadı.
Tristan için endişelenmeyin.
Bunlar John T. ve James O'Brian. Toptancı dükkanı onların.
-Günaydın James, John T., Şerif. -Günaydın Alfred.
Ülkenin bu kesiminde olabileceğini duyduğumuz bir adamı arıyoruz.
Adı Tom Cullen. Burada temsili resmi var.
Ne yapmış bu adam?
Tanıdınız mı?
Tanıdım.
Onu bulduk James.
Bu adam tahminen dört beş yıl önce buralardan geçti.
Burada biraz çalıştı.
San Francisco'ya gidiyordu. Avustralya'ya bilet bulmayı ümit ediyordu.
Avustralya mı?
Yoksa Hong Kong muydu? Hatırlamıyorum.
-Sen hatırlıyor musun Alfred? -Sanırım Hong Kong'du.
Hong Kong, evet.
Neden aranıyor?
-Çünkü... -Bu özel bir mesele.
Özel bir mesele mi? Sen bir kamu görevlisisin Şerif.
Beyler.
''Buz gibi, tüyler ürperten bir tıslama duyuldu...
''ve Rikki Tikki Tavi yarım metre geriye sıçradı.
''Çimenlerden santim santim yükselen...
''büyük siyah kobra yılanı Nag'in başı göründü.''
Başka bir hikaye okuyabilirim.
Almanlar, Armentieres'e girmiş.
İngiliz Üçüncü Kolordusu, Belçika ovasında sıkışmış kalmış.
-Hem bu, geçen haftanın gazetesi. -Sakin ol.
Akıcı Almanca’m sayesinde subay olabilirim.
Başka gençleri de katliama sürüklemek için.
Yanında çarpışanlar sana tapıyordu.
Hepsi de budalaydı.
Bu, dünya tarihinde bir dönüm noktası.
-Nasıl... -Nasıl ne?
Nasıl bu işe karışmayın dersin?
-Bize öğrettiğin... -Kendinizi düşünmenizdi.
-Ve bizim olanı savunmak. -Evet, bizim olanı!
-Şimdiden iki kuzenimiz öldü! -Hiç karşılaşmamıştınız.
Sanki hiç savaş görmemişim gibi konuşma benimle!
Böylesini görmedin.
Kuzey-Güney Savaşı ve Kızılderili Savaşları için de böyle demişlerdi.
Gazete satmak için böyle söylerler.
Bu, Kızılderili Savaşı değil. Almanlar nedensiz saldırıyor.
Bu evde daha fazla savaştan konuşulmayacak! Lanet olsun!
Özür dilerim Susannah.
Kanada'ya gidip askere yazılacağım.
Ben de onunla gidiyorum.
Bağışla, bu gece sana söylemek niyetindeydim. Beni anlayacağını biliyorum.
Bu, yapılabilecek en şerefli şey.
DAKOTA ARAZİSİ
-Bu nedir? -Babamın yazdığı bir kitap.
Hükümeti, Dakota'daki Kızılderililere karşı tutumunu...
değiştirmeye ikna etmek için yazmıştı.
-Samuel fikrini değiştirmeyecek. -Sen değiştir.
Aralarında ne geçti?
Babam burayı asla sevmedi diyor.
Sanırım birbirlerini uzaktan sevmeyi seviyorlar.
Gitmesine izin verme.
Ben ona göz kulak olurum.
14 Ekim 1914.
Sevgili İsabel, bugün oğullarımız, hiç görmedikleri İngiltere'yi...
savunmak için evden ayrılıyor.
Ve ben onları durduramıyorum.
Oğullarımızı bu delilikten uzak tutmaya çalıştım...
ama şimdi kendi ayaklarıyla gidiyorlar.
Dikkatli ol.
Gitmek zorunda değilsin.
Hoşçakal.
Endişelenme baba.
Dikkatli ol.
Kaiser'in miğferini getireceğim.
Sen kendini getirmeye bak. Bu beni daha çok mutlu eder.
-Samuel'e göz kulak ol. -Olurum.
Albay Ludlow bana dedi ki...
''Onları Calgary'e götür.
''Atları geri getir.''
''Koca aptallar'' dedi onlara.
Albay, oğullarını savaşa yaşlı atların sırtında göndermezdi...
aptal olsunlar, olmasınlar.
Hadi onlara katılalım.
Tabağını getir.
Geri dönecek.
Size katılabilir miyiz? Otur.
İçeride kendimizi yalnız hissettik.
Susannah, buraya otur.
-Adı ne? -Hanım.
Tristan'ın Hanım'ı.
Öyküde Tristan'ın hanımının adı İsolde'ydi.
-İsolde'nin kim olduğunu biliyor musun? -Hayır.
Decker, kızının eğitime ihtiyacı var.
Okuyup yazabiliyor Albay. Okul ona uygun olmayabilir.
-Hayır, ona ben öğreteceğim. -Yardım edebilir miyim?
Edebiyat, tarih, matematik...
Tabii izin verirsen Decker ve tabii sen de Pet.
Ne dersin?
-Bu eğitim ne işine yarayacak? -Daha zengin ve daha dolu bir hayatı olacak.
-O bir melez. -Bu evde değil.
Tristan bana melez diyor.
Yarı sincap, yarı atmaca olduğumu söylüyor.
Günlük işlerinden sonra.
-Bize. -Size efendim.
Ve küçük hanıma.
Ve oğlanlara.
Tristan, bölüğüne dön.
O çocuklar can sıkıcı. Arkamı senin kollamanı tercih ederim.
Şimdi dostum.
3 Şubat 1915.
Sevgili Susannah, buradaki dehşet anlatılamaz.
Hiçbir şey düşündüğüm gibi değil.
Uzaklığınızı koruyun! Mesafeyi koruyun!
Bu gece, korkunç ama cesur bir şekilde ölenler için dua ediyorum...
ama kişisel bir zafer için de dua ediyorum.
Babam gibi savaşta zafer kazanıp ünlü olmayı istemek yanlış mı?
Tristan ve Alfred beni öyle kolluyor ki, bu fırsat elime asla geçmeyebilir.
Kahretsin!
-Vuruldun mu? -Sadece bir sıyrık.
Artık anladım ki, babam haklıymış ve ben çok safmışım.
-Bırak beni, lanet olsun! -Yat aşağı!
Geri çekilin!
Yine de, kendimizi Tanrıya emanet ediyoruz.
Muharebeye şerefle katılıyor...
dudaklarımızda O'nun adı, inançla ileri atılıyoruz.
-Buraya saplandık kaldık! -Bekleyeceğiz!
Lanet olsun!
Umudumu yitirmemeye çalışsam da...
bazen, insanlığın tüm namusunu yitirdiğini düşünüyorum.
Alfred'in yaraları iyileşecek, ama o ve Tristan birbirlerinden uzaklaşıyor.
Ve ben bir şey anlayamıyorum.
Seni tahmin edebileceğinden çok özlüyorum.
Sen, masum, sakin ve saf olan her şeysin.
Gözlerimi kapatıp seni düşünüyorum.
Başkalarını dinleyip, evlenene dek beklemeye karar verdiğimize pişmanım.
Düşündüğümüz gibi birlikte olmadan ayrıldığım için...
çok pişmanın bir tanem.
Lütfen çiftlikte kal ve beni bekle.
Babam endişelenmesin.
Biliyorum, Almanlarla savaşmaktan çok bana dadılık yapmak için burada bulunan...
Tristan'ın da yardımlarıyla, Tanrı beni koruyacaktır.
Kendine iyi bak sevgilim.
Senin Samuel'in.
Bu geceki keşif harekatından önce bunu tercüme etmeliyim.
-Alfred seni görmek isteyecektir. -Geleceğim.
Sen git.
Samuel nerede?
Tercüme yapıyor. Gelecek.
Vay, ciddi yaralanmışsın.
-Şarap? -Kaldır şunu.
-Madalya alacağını söylüyorlar. -Evet.
Beni eve gönderiyorlar.
Buna sevindim.
Ben bir subayım. Adamlarımın yanında olmalıyım.
Saçmalık!
Onlardan geriye ne kaldıysa.
MacKenzie'yi getirdiler. Bacağı iyice kötüleşmiş. Dedi ki...
Ne?
Ne dedi? Anlat! Ne dedi?
Kardeşin keşif harekatına gönüllü olmuş.
Allah kahretsin! Sana onun yanından ayrılma demiştim!
Samuel!
Tristan!
Buradayım!
Göremiyorum!
Kıpırdayamıyorum!
Geliyorum!
Hayır!
Buradayım.
Bir şeyin yok.
Eve gidiyoruz.
Tanrım, hayır!
Lanet olsun sana Tanrım!
Tristan, benim.
20 Mart 1915.
Sevgili baba ve Susannah, beni ordudan terhis ettiler...
ama henüz eve dönemem.
Cornwall'daki büyükbabam Ludlow'a, onunla denize açılmak istediğimi yazacağım.
Sevgili Samuel'imize gelince, eve sadece onun yüreğini gönderebiliyorum.
Alfred onu size getirecek.
Kuş avladığı kanyonun tepesine gömün onu.
Oğlun, Tristan.
İçimizde en iyisi oydu, değil mi?
İyi geceler.
Samuel gitmeden önceki gece gördüğün...
-Lütfen. Yapma. -Hayır. Anlatmak istiyorum.
Ben, Samuel'i seviyordum.
Pekala.
Tristan bir gün geri dönecek.
Baban buna çok sevinecektir.
Susannah sabah treni ile Boston'a dönecekti...
fakat üç gün boyunca esen kuzey rüzgarı tren yolunu kapadı.
Albay da ilkbahara kadar kalması için ısrar etti.
''Ev çok boş'' dedi.
''Burası hala senin evin sayılır'' dedi.
Gitmesine izin vermeliydi.
Ama neler olacağını nasıl bilebilirdi?
Kabahat Susannah'ın değildi.
O, kayanın çatlakları arasında donup...
kayayı parçalayan su gibiydi.
Kayanın parçalanması nasıl suyun suçu değilse...
olanlar da onun suçu değildi.
Biliyorsun...
Samuel'i ne çok severdim, biliyorsun.
Ve sanırım sen de...
Ona olan saygımdan dolayı burada söylemek istedim.
Sanırım sen de...
sana aşık olduğumu biliyorsun.
Tıpkı romanlardaki gibi, ilk görüşte sana aşık oldum.
Annemden aldığım romantik hayal gücü yüzünden oluyor bunlar.
Bana yardımcı olmuyorsun.
Üzgünüm.
Beni sevmeyi öğrenmen için herhangi bir umut var mı?
Tabii ki Samuel'i sevdiğin gibi değil ama...
en azından...
Birlikte bir hayat kurabiliriz.
Mutlu bir hayat.
Sanmıyorum Alfred.
Emin değil gibisin. Belki bir ihtimal vardır.
Korkarım sadece acı çekmene neden olurum.
İzin ver de buna ben karar vereyim.
Ben kırmadım ama tamir edebilirim.
Kahrolası tekerleği ben kendim takıp çıkarabilirim.
Sen git de uyu.
Ne var?
Bakın.
Kasabaya gidiyorum. Eğer...
Evine hoşgeldin evlat.
Onu kurtaramadım.
Kurtaramazdın ki.
Onu kurtaramadım.
Üzülme.
Bugün iyi vakit geçirdiniz mi?
İzninle baba.
Lütfen.
Ne zaman evlenmeyi düşünüyorsunuz?
Günaydın.
Lanet olasıca.
Onunla evleneceksin.
-Onurunu kurtarmak için mi? -Evet!
Canın cehenneme.
Evet, beni kabul ederse onunla evleneceğim.
Seni kabul ederse mi?
Onu seviyor musun?
Yoksa beni kızdırmak için mi baştan çıkardın onu?
Öyle bir şey yapmadım.
Ya Samuel?
Ne olmuş, sen söyle.
Hepimiz Samuel'i seviyorduk. O öldü. Ne olmuş yani?
Senin için ne kadar uygun bir durum.
Ona aşık olduğun için seni bağışlıyorum. Sadece bu kez.
Bir daha söylersen kardeşim değilsin.
Bu kez.
Onu mutlu edemeyeceğini biliyorsun.
Deneyeceğim.
Başaramayacaksın.
Bugün gidiyorum.
İkinize de mutluluklar dilerim.
Güle güle.
-Bana şans dile. -İyi şanslar.
7 Eylül 1915.
Sevgili anneciğim...
sanırım dünyadaki yerimi buldum.
Helena, birdenbire modern bir şehir oluverdi...
günümüzün enerjisi ve canlılığıyla dopdolu.
Burada kendimi dinç hissediyorum.
Anlaştık.
Burada, kendini işine adayan biri için pek çok fırsat var.
Şimdiden, dürüstlüğüm ve adil davranışlarım sayesinde ünlendim.
ALFRED LUDLOW Sığır ve Buğday Komisyoncusu
Helena'nın nüfuzlu sakinlerine ''dostum'' demek çok hoşuma gidiyor.
Bu şehrin büyümesini sağlamaya kararlılar. Ben de kararlıyım.
Anne, içten mektubun için teşekkür ederim. Beslediğim umutları biliyordun.
Hayal kırıklığımı anlıyor olman beni çok rahatlatıyor.
Her gece Tanrıya Tristan'ı bağışlaması için yalvarıyorum.
Anladığını biliyorum.
Seni seven oğlun, Alfred.
Sakin ol! Sakin ol!
Lanet olsun!
Bir oğlumuz olursa, adını Samuel koymak isterim.
Kız olursa, İsabel.
Ve seni hala seviyorum.
Sana olan sevgim için bana tahammül edeceksin.
Yok bir şey.
Annenden haber aldım.
Alfred'in, o kahrolası O'Banion kardeşlerle iş yaptığını söylüyor.
Durumu iyiymiş.
Nerede olursa olsun mutlu olacaktır.
Burası hariç.
Bu, benim suçum.
Böyle bir şey demedim.
Samuel'i salimen geri getiremedim.
Sakın böyle konuşma. Bu, Tanrının isteğiydi.
Öyle mi?
Camas Kanyonu'nda birkaç dana kaybettim. Bir ayı olabilir.
Benim ayı mı?
Sen vur Tristan.
Tabii ki vuracağım.
Tristan o kahrolası yaşlı ayıyı neden öldürmedi bilmiyorum.
Yaşlılar der ki...
''Bir adam ve bir hayvan birbirlerinin kanını dökünce...
''bütünleşirlermiş.''
Dört bira dedim, Bay Sachtleben.
Kızılderililere bira yok dedim.
O, medeni biridir.
-Ona bir bira ver. -Sen karışma evlat.
-Babam dört bira dedi. -Beni duydu.
-İkimiz bir uzlaşmaya varacağız. -Ona lanet olası birayı ver!
Sen karışma! Sana karışma dedim!
Aptal! Aptalın tekisin sen.
Senden on kilo ağır biriyle kavga etmek istiyorsun.
Şimdi tezgahın altında silah arıyor.
Değil mi?
Kafanı dağıtacak ve düşüp gebereceksin. Doğrusu layığını bulursun.
Kes artık!
Evet.
Dört bira istiyorum. Hemen.
Barın sahibi Kızılderililere içki vermek istemediğini söyledi.
Uzak durun.
Bu adamı görüyor musun?
Adı Bıçak Yarası.
Cree kabilesinin saygıdeğer bir üyesidir. Pek çok düşmanının kafa derisini yüzmüştür.
Kendisi bizim dostumuz ve susamış.
Sanırım, içindeki ayının sesi yavaş yavaş yükseliyor...
ve onu karanlık, gizli yerlere çağırıyordu.
Veda edecek miydin?
Ne zaman döneceksin?
Uzun sürmez. Birkaç ay sonra.
Her şey daha iyi olabilir.
Hayır.
Bir çocuğumuz olsaydı...
veya hamile olsaydım, yine de gider miydin?
Evet.
Bana bir fırsat tanı.
Bunu yapma.
Bana bak.
Lütfen, bana bak.
Seni bekleyeceğim.
Ne kadar sürerse sürsün.
Seni sonsuza dek bekleyeceğim.
Geri gelecek mi?
Bilmiyorum.
Bıçak, dönecek diyor.
20 Nisan 1918.
Sevgili Tristan,
aylar geçti ama senden bir haber alamadım.
Sağ olduğuna dair elimizdeki tek kanıt, Yeni Gine'den gönderdiğin...
üstünde garip yazılar ve içinde bir yerli bileziği olan paket.
Bana gönderdin sanırım. Belki de yanılıyorumdur.
Burada neler olduğunu merak ediyor musun?
Sığır fiyatları düşmeye devam ediyor ve kış hiç bitmeyecekmiş gibi sürüyor.
Neden yazmıyorsun?
Geri dönmeyecek misin, bunu bana söylemeye mi korkuyorsun?
Alfred'in işleri iyi gidiyor.
Chicago ve Washington'da da bazı mali bağlantılar kurdu.
Ama ben pek bir şey anlamıyorum.
İsabel İki'yi Şikago'da yatılı bir okula göndermek istiyor.
Ama o çiftliği terk etmeyi reddetti. Sanırım o da seni bekliyor.
Tristan, bu mektubu gönderecek bir yerim...
ve senin bunu almak isteyeceğine dair bir inancım yok.
Sadece kendim için yazıyorum.
Aramızda söylenmeden ve yapılmadan yarım bırakılan şeylerle birlikte saklayacağım.
12 Aralık 1919.
Sevgili Susannah,
bir avcı oldum.
Bıçak'a, burada, kitaplarda bile bulamayacağı yaratıklar olduğunu söyle.
Ve ben hepsini öldürdüm.
Susannah, aramızdaki her şey öldü.
Aynen benim gibi.
Başka biriyle evlen.
Sanırım ziyaretçilerimiz var.
Hayır duanı almaya geldim.
Hayır duamı mı?
Bu beyler ve...
Ve başkaları da var.
Politikaya atılmamı istiyorlar.
Ne politikası?
Meclise girmemi.
Oğlunuz hakkında işte böyle iyi düşüncelerimiz var.
Peki siz beyler, bu işten ne elde etmeyi umuyorsunuz?
Anlayamadım.
Çok açık konuştum beyefendi. Sizin bu işten çıkarınız ne?
Bu beylerin böyle bir...
Bunu sordun mu yoksa, onlar vatansever sen de kıymetli biri olduğun için mi...
seni desteklerler sanıyorsun?
Sözlerine dikkat et baba. Artık çocuk değilim.
Meclis...
Meclis hükümettir. Bir zamanlar hükümet için çalışmıştım.
O gün meselemiz...
Kızılderililer! O günlerde mesele Kızılderililerdi.
Bir çocuğa bir mermi isabet etmesi veya bütün bir köyün...
uykudayken katledilmesi kadar korkunç bir şey olamaz.
Hükümet meseleyi işte böyle çözdü.
Hükümetin, akıl, sağduyu veya insanlık hususunda ilerlediğine...
beni ikna edecek bir gelişme görmedim.
Beyler.
Derin saygı duyduğum babam...
hükümetin ne akıl, ne de insanlıktan nasibini almadığını söylüyor.
Bu yüzden, babamın oğlu olarak...
Birleşik Devletler Meclisine akıl ve insanlık getirmeyi görevim addediyorum.
Hayır duan için teşekkürler.
Beyler.
Beyler, beni arabalarınızda bekleyin.
Tabii.
Nasılsın?
Aramızdaki her şey öldü. Aynen benim gibi. Başka biriyle evlen.
Ne desem bilmiyorum.
Tristan her zaman delinin teki olmuştur.
Onu bu yüzden sevmiştin.
Öyle mi?
Sanırım doğru.
Seni seviyor.
O, kardeşinin karısı olacak.
Doğru. Belki bunu ona da hatırlatsan iyi olur.
Kardeşin kendini savunamaz.
Hayır ama, sen, onu ve onun olanı savunmak için buradasın...
hem de seni ve onu terk etmiş olsa bile.
Başka kimi terk etti, söylemeyeceğim tabii ki.
Lanet olası.
Samuel'in ölümü için oğlumu suçlama!
Samuel asker olmayı seçti ve askerler ölür...
hükümet ve senin gibi asalaklar tarafından katliama gönderilirler.
Allah belanı versin!
Kahrolasıca.
Sen de kahrol!
Kapa çeneni! Onu bu işe karıştırma!
Evimden ve topraklarımdan çık git.
Neden? Senin gibi ülkeme hizmet etmek istediğim için mi?
Yoksa senin gibi, beni sevmeyen bir kadını sevdiğim için mi?
Sevgili Tristan'ın onu kullandı ve yüzüstü bıraktı.
Alfred, yapma.
Ona aşıktım!
Ona hala aşığım.
Onu benden çaldı.
İşin gerçeği, onu Samuel'den savaştan önce çalmıştı.
Tanrı yardım etsin de seni öldürmeyeyim.
Al, sevgili Tristan'ının mektubunu oku.
Mutlu olmayı hak ediyorsun.
O gece geç saatte Albay'ı yerde, soğumuş ateşin yanında bulduk.
Kıpırdayamıyordu.
Bir gecede saçları bembeyaz olmuş, yaşlı bir adama dönüvermişti.
Daha sonra Tristan başka mektup göndermedi.
Yıllar geçti. Arada bir birileri onu...
daha önce hiçbir beyaz adamın gitmediği nehirlerde...
gemiyle dolaşırken gördüklerini söylediler.
Kulağımıza hikayeler çalındı.
Garip hikayelerdi.
Ve sonra yıllarca, hiçbir şey duymadık.
Kaybolduğuna inanmıştık. Tek bildiğimiz buydu.
Ama her yıl...
Düşen Yapraklar Ayında, içindeki ayının artık sustuğunu ve Tristan'ın...
tekrar dünyaya döneceğini düşleyip durdum.
Ama sonra kış geldi. Sonra bir bahar daha.
Fakat o bir türlü gelmedi.
Yine ne yapıyor?
Tristan!
Kocamış huysuz bir kısrak, ama senin.
Evine hoşgeldin.
Koca ihtiyar!
Babam nerede?
Birkaç yıl önce inme indi. Artık konuşamıyor.
Kutlamak istiyor.
MUTLUYUM
Ben de mutluyum.
Baba, bu sana.
''Albay William Ludlow'a, oğlu Tristan'dan.''
Bilmiyordum.
Bu, Java'lı bir savaşçının yaptığı yaban domuzu dişinden bir kolye.
O da büyük bir adamdı.
Annem, Izzy ve Susannah için de bir şeyler getirdim.
Ne oldu?
Anlat ona.
Alfred ve Susannah...
yıllar önce evlendi.
Ağabeyin artık bir Meclis üyesi.
Helena'da büyük bir evleri var.
Tam olması gerektiği gibi.
Savaş bittikten sonra sığır fiyatları dibe vurdu.
Albay bunu pek umursamadı. Sahip olduğu hemen hemen her şeyi kaybetti.
Yine kazanırız, atlardan...
ya da gerekirse başka bir yerlerden. Yine kazanırız.
Alfred, içkiyi yasaklayan kanunu destekledi diyor.
Öyle mi?
Kaçak içki işine girmemi mi öneriyorsun?
Ne yaptığını bilirsen, içki işinde iyi para var.
Hükümetin canı cehenneme.
Canları cehenneme.
Hükümetin canı cehenneme.
Sonsuza dek çok uzun geldi Tristan.
Biliyorum.
Al.
Bunu istemiyorum.
Bunun büyülü olduğunu söylemişlerdi.
Kim takarsa onu korurmuş.
Kalsın.
Alfred'i görmek istemiyor musun?
Görmesem daha iyi olur.
Selamlarımı ve tebriklerimi ilet.
Seni sevdi.
Evine hoşgeldin.
İsabel?
Onu sana vermek istiyorum.
Sana da bir şey getirdim.
Gelirken getirdim.
Bu, İerapetra'dan.
-Orası... -Girit'te.
-Doğru. -Nerede olduğunu biliyorum.
Baban bana Avrupa tarihi öğretti.
Sana göre hala küçük bir kızım, değil mi?
Sağol Tristan.
İki gün sonra görüşürüz.
Beni bekleme Bıçak, bindim.
O günden sonra Tristan, sakin bir hayat yaşamaya başladı.
İçindeki ayı uyuyordu.
Mutluluğu anlatmak zordur.
Zaman akıp geçer ve insan kendini güvende hisseder.
Garip haberler duydum.
-Öyle mi? -Evet.
Tristan...
dönmüş.
Evet, biliyorum.
Biliyor musun?
Nereden biliyorsun?
Onu gördüm.
Seni görmek için buraya gelme cüretini mi gösterdi yani?
Hayır, seni görmeye gelmiş ama sonra neşeni kaçırmak istememiş.
Sanırım bu konuda haklı.
Ne söyledi?
Sana selamlarını ve...
tebriklerini iletti.
Ne aptalım.
Sana büyük haberi verdi mi?
Ne düşünüyorsun?
Hadi ama, İsabel İki ile evlenmek...
oldukça saçma bir davranış.
O, kız kardeşimiz sayılır.
Ondokuz yaşından büyük olamaz.
Yirmi.
Decker buna neden izin verdi acaba?
Belki kızının mutluluğunu düşünüyordur.
Mutluluk mu?
Tristan'la mı?
Bunun ne kadar imkansız olduğunu en iyi sen bilirsin.
Ama ben İsabel İki değilim.
2 Haziran 1921.
Sevgili Tristan...
yakında evleneceğini duymak beni sevindirdi.
Baban çok mutlu olmalı.
İsabel İki onun kızı gibi...
ve annenin adını taşıyor.
Bunun böyle olacağı hep belliydi sanki, değil mi?
Kahretsin.
Çekil.
Samuel Decker Ludlow.
Sevgili Tristan...
oğlunun doğumu, Alfred'i ve beni çok sevindirdi.
Biz de çocuğumuz olsun istedik ama ben artık umudumu kestim.
Alfred sık sık seni düşünüyor.
Birbirimizi göreceğimiz günü dört gözle bekliyorum.
Oğlunun şerefli ve asil bir adı var. Bu ada layık olacağına eminim.
Lütfen İsabel İki'ye, babana ve herkese sevgilerimi ilet.
Daima senin, Susannah.
Teşekkürler.
İyi akşamlar beyler.
Birkaç şey hakkında seninle konuşmak istiyorduk.
Memnuniyetle.
Senin de çok iyi bildiğin gibi, burada içki işi bizim kontrolümüzde.
Sen küçük işler çeviriyorsun. Açıkçası bir amatörsün.
Ama son zamanlarda teslimatların biraz arttı.
Ve benim sabrım da azalmaya başladı.
Bu yüzden, bir daha karşımıza çıkarsan...
bu, son olur.
İzninizle. Çok iyi anladım.
Neden hala sağım diye merak ediyorsundur.
Çünkü ağabeyin Meclis Üyesi Ludlow.
Nedeni bu. Tek nedeni bu.
Kenneth, Thomas.
-Bob, nasıl gidiyor? -Sizi gördüğüme sevindim efendim.
Victor, nasılsın?
Şerif, hala grip misin?
Sonra görüşürüz efendim.
Bir merhaba desen olmaz mı?
Merhaba Alfred.
Merhaba Tristan.
Bu genç adam da kim?
-Bu, Samuel. -Merhaba.
Merhaba Samuel.
Çok güzel bir kız.
Merhaba Izzy.
Bir bakayım.
Bu hanım kim?
Ben Susannah yengeyim.
Savaşta ölen Samuel amcanı tanırdım.
Bence ona benziyorsun.
Dedem de öyle söylüyor.
Çok cesur ve iyi biriydi.
Dedem bunu da söyledi.
Dedem dedi ki, büyüyünce Samuel amcanın tüfeğini alabilirmişim.
Gelip görmek ister misin?
Çok isterim.
Bir ara gelirim.
Akıllı bir çocuk.
Öyle.
Babam nasıl? İyi mi?
Olabileceği kadar iyi.
Keşke...
Sözünüzü kestim, özür dilerim.
Affedersiniz, konuşmanız için hazırız.
Pekala, hemen geliyorum.
Sağolun.
Yakında yine görüşür müyüz?
Çok isterim.
Kenneth.
Bu da ne?
Yürü, git Tynert'i çağır.
Sanırım bir çukur kaçırdın Bıçak.
Yine de kullanabiliyor.
Tanrım!
İçki yasağına aykırı madde taşıdığın ihbar edildi.
Babam için aldığım bir kasa İrlanda viskisini kastediyorsan doğru.
Onu bize teslim etmelisin.
Babam çok üzülecek ama.
Hayır!
Tutun onu.
-Buradan gidelim John T. -Cebinde bir zarf var.
Yapma John T.
Kardeşim sana...
yolumuza çıkmamanı söyledi.
Onu kaldırıp arabaya sokun.
Onu görmek istemiyorum.
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Babam beni hala görmek istemiyor mu?
İsabel'in ölümü için hükümeti suçluyor.
Konuşmamız gereken bir mesele var.
Dövdüğün memur az daha ölüyormuş.
Herkes seni anlıyor...
ama suçlu olduğunu ve 30 gün hapis yatman gerektiğini söylüyorlar.
Ya ateş eden polis?
O...
kınama cezası aldı.
Ya O'Banion'lar?
Hiçbir şey.
Bu işin peşini bırak. Çok talihsiz, korkunç bir kazaydı.
Beni dinle.
Bu işin peşini bırak artık.
Bu, senin boyunu aşar.
Bana biraz izin ver.
Çok üzgünüm.
Hepimiz onu seviyorduk.
Nasılsın?
İyiyim.
Seni hiç göremiyoruz.
Geçen gün bir konuşma yaptım.
-Öyle mi? -Evet.
Halk karşısında ilk konuşmamdı.
Kadınların...
Kadınların sorumlulukları hakkındaydı.
Seni gördüğüme sevindim.
Affedersin.
Hala, arada sırada...
çocuklarının annesi olduğumu düşlüyorum.
Onun ölmesini istedim.
Ve belki Samuel'in de ölmesini istedim.
Onun ölümüyle senin bir alakan yok. İsabel'in ölümüyle de.
Öyle mi?
Evine git.
Alfred'e git.
Nerelerdeydin?
Biraz yürümeye gitmiştim. İhtiyacım vardı.
Evde ne işin var?
Doktorun aradı, randevuna gitmemişsin.
Seni aradım ama yoktun. Ben...
Çok yorgunum.
Yatmaya gidiyorum.
Onu kazandın. Onu eve getiriyorum.
Alfred.
İnsanın ve Tanrının koyduğu...
bütün kurallara uydum.
Ve sen...
sen hiçbirine uymadın.
Ve hepsi seni daha çok sevdi.
Samuel, babam...
Hatta kendi karım bile.
Bir süre onunla başbaşa kalmak istiyorum.
Biliyor musun, Samuel ölünce...
Samuel ölünce Tanrıya lanet okudum.
Kendim gibi çevremdekileri de lanetledim mi?
Sen lanetli değilsin.
Bunu söylemene izin vermem.
Sen lanetli değilsin!
Neyse.
Bu beyefendilerin silahıdır. Küçüktür ama, bir o kadar etkilidir.
Büyüyünce bundan istiyorsun, değil mi? Bir tabanca.
Samuel, buraya gel!
Uzaklaş buradan. Pet'le git.
Onu eve sok.
Akıllı bir çocuk.
Buraya seni tutuklamaya gelmedik.
Beni ormana götürün. Oğlumun görmesini istemiyorum.
Gidelim.
Albay Ludlow.
Burada neler oluyor?
Burada neler mi oluyor?
Polisin peşine düşeceğini bilecek kadar zeki bir adamsın.
Doğru.
Evet?
Çocuklarıma gözkulak olmanı istiyorum.
Samuel'e gözkulak ol.
Kardeşim, bu benim için şereftir.
Kafa derilerini yüzmeyi ne de çok istedim.
Ama benim leşim değillerdi.
O gece cesetleri gömdük...
ve arabayı yukarı Missouri'deki derin bir göle attık.
Hatırlıyorum da, küçük bir çocukken...
Tristan'ın asla yaşlı bir adam olacak kadar yaşamayacağını düşünürdüm.
Bu konuda yanılmışım.
Pek çok konuda yanılmışım.
Onu en çok sevenler, en erken ölenler oldu.
Onları ne kadar korumaya çabalarsa çabalasın...
o bir kayaydı ve onlar da ona çarpıp parçalanıyordu.
Ama şerefli...
ve uzun bir hayat sürdü.
Çocuklarının büyüyüp kendi ailelerini kurduklarını gördü.
Tristan, 1963'de...
Çatırdayan Ağaçlar Ayında öldü.
En son kuzeyde, av mevsiminin sürdüğü bir yerde görüldü.
Mezarı belli değil, ama bunun bir önemi yok.
Zaten hep sınırda yaşamıştı...
bu dünya ve öteki dünya arasındaki sınırda.
İyi bir ölümdü.